Φίλοι εκπαιδευτικοί
Αρχικά θέλουμε να σας ενημερώσουμε ότι πρόταση για συγχωνεύσεις, η Ομοσπονδία μας έχει καταθέσει από την προηγούμενη κυβέρνηση, που είχε ξεκινήσει το διάλογο για την παιδεία στον οποίο ως Ομοσπονδία είχαμε συμμετάσχει, για τους εξής λόγους:
Α. Επειδή πιστεύουμε στο διάλογο και θεωρούμε ότι κάτι καλό μπορεί να προκύψει όταν οι άνθρωποι συζητούν.
Β. Επειδή δεν θέλουμε να μηδενίζουμε τα πάντα, με γενικούς αφορισμούς για όλα.
Γ. Επειδή πιστεύουμε ότι με την συμμετοχή μας και όχι με την άρνησή μας μπορούμε κάτι να καταφέρουμε προς όφελος των παιδιών μας, της εκπαιδευτικής διαδικασίας και κατά συνέπεια της κοινωνίας μας.
Η Ομοσπονδία γονέων, έχει αποδείξει ότι δεν αλλάζει τις θέσεις της για μικροκομματικές σκοπιμότητες, τις αλλάζουμε όταν πειστούμε ότι δεν είναι σωστές. Κάθε γονιός έχει τις πολιτικές του πεποιθήσεις, όμως προσπαθούμε να λειτουργήσουμε με γνώμονα το συμφέρον των παιδιών μας και όχι του πολιτικού φορέα μας.
Ας ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα:
Επειδή η κατάσταση σήμερα στον χώρο της παιδείας είναι κατά την εκτίμησή μας πολύ κακή, επειδή οι γονείς πληρώνουμε για να μάθουν τα παιδιά μας ξένες γλώσσες, πληρώνουμε όσο φοιτούν στο σχολείο, πληρώνουμε για να μπουν στο πανεπιστήμιο, πληρώνουμε για να πάρουν το πτυχίο τους, πληρώνουμε για να πάρουν το μεταπτυχιακό τους, πληρώνουμε όσο τα παιδιά μας είναι άνεργα, πληρώνουμε… πληρώνουμε… πιστεύουμε ότι δεν πάει άλλο, κάτι πρέπει να γίνει!
Εμάς τους γονείς μας ενδιαφέρει να μορφώνονται και να εκπαιδεύονται σωστά τα παιδιά μας. Γι’ αυτό διεκδικούμε και παλεύουμε για νέες σύγχρονες σχολικές εγκαταστάσεις, όπου είναι απαραίτητες, για σεισμικό έλεγχο των υφιστάμενων σχολικών κτιρίων, σύμφωνα με το νέο αντισεισμικό κανονισμό, κάτι που αφορά στην ασφάλεια των παιδιών μας και όχι μόνο, για νέα αναλυτικά προγράμματα, για επιμόρφωση εκπαιδευτικών, για σοβαρή τεχνική εκπαίδευση που θα δίνει διέξοδο στα παιδιά μας και θα συμβάλλει σε αλλαγή νοοτροπίας, αλλά και στην ανάπτυξη. Τις προτάσεις μας αυτές και όχι μόνο τις έχουμε δημοσιοποιήσει αρκετές φορές, αλλά τις έχουμε αναπτύξει και σε ημερίδες και διημερίδες που έχουμε κατά καιρούς οργανώσει.
Σε ότι αφορά στις συγχωνεύσεις,
Οι γονείς, δεν μιλάμε ούτε μιλήσαμε ποτέ για σχολεία τέρατα, δεν μιλάμε για μεγάλα τμήματα, μάλιστα η πρότασή μας είναι για μέγιστο αριθμό 20 μαθητών ανά τμήμα. Μιλάμε για λειτουργικά σχολεία στελεχωμένα κατά κανόνα με μόνιμους εκπαιδευτικούς και όχι περιφερόμενους, μιλάμε για σχολεία που το 80% των εκπαιδευτικών να έχουν οργανικές θέσεις, να συμπληρώνουν ωράριο και όχι αυτό το χάλι που έχουμε σήμερα.
Η πρότασή μας ήταν και είναι: ναι σε συγχωνεύσεις, εκεί όπου είναι απαραίτητες ώστε να δημιουργηθούν σχολικές μονάδες που να είναι πιο λειτουργικές από τις υπάρχουσες, προς όφελος των παιδιών μας. Έτσι βάλλαμε κάποια κριτήρια, όπως:
Α. Μόνο για καθαρά παιδαγωγικούς λόγους μπορεί να γίνει συνένωση σχολείων, με στόχο τη σωστή και εύρυθμη λειτουργία των σχολικών μονάδων, προς όφελος της εκπαιδευτικής – μορφωτικής διαδικασίας.
Β. Η κοινωνικοποίηση των παιδιών μας, είναι σημαντικός παράγοντας και επιβάλλει, όπου είναι δυνατόν, συνενώσεις μικρών σχολείων των 5, 10, 20 κλπ μαθητών.
Γ. Η εξασφάλιση δωρεάν μεταφοράς των μαθητών.
Δ. Οι ανάγκες της περιοχής με βάσει το μαθητικό δυναμικό και η ύπαρξη ή μη κτηριακών υποδομών τέτοια, ώστε η λειτουργία του σχολείου να γίνεται απρόσκοπτα. Αυτό σημαίνει ότι σε κάποιες περιοχές πρέπει να γίνει ίδρυση σχολικών μονάδων.
Ε. Οι αναπτυξιακές προοπτικές κάποιας περιοχής. Όλοι γνωρίζουν ότι κάθε γονιός επενδύει στη μόρφωση των παιδιών του. Κάθε γονιός όταν χρειάζεται να αποφασίσει την περιοχή στην οποία θα μείνει, βασικό κριτήριο στην απόφασή του είναι, το πού θα φοιτήσουν τα παιδιά του, η ύπαρξη ή μη σχολικής μονάδας και η σωστή ή μη λειτουργία της.
Γιατί θέλουμε κάποιες συγχωνεύσεις και σε ποιες περιπτώσεις.
Για να απαντήσουμε στα παραπάνω ερωτήματα, θα πρέπει πρώτα να εκτιμήσουμε την πραγματικότητα που υπάρχει σήμερα στα σχολεία και δεύτερον να ξεκαθαρίσουμε τι σχολείο θέλουμε.
Σε ότι αφορά στα Δημοτικά Σχολεία
Ως γονείς πιστεύουμε ότι αν ένα Δημοτικό Σχολείο έχει λιγότερες από έξι θέσεις εκπ/κών, δηλαδή πιο συγκεκριμένα, τα μονοθέσια, διθέσια, τριθέσια κλπ δημοτικά σχολεία δεν μπορεί να εκπληρώσουν πλήρως τον σκοπό τους. Έχουμε να αναφέρουμε κακά παραδείγματα σε ότι αφορά τη μόρφωση, αλλά και την κοινωνικοποίηση ή μάλλον την απομόνωση των παιδιών, σε ολιγοθέσια σχολεία.
Α. Όταν ένας δάσκαλος κάνει μάθημα ταυτόχρονα ας πούμε σε δύο τάξεις καταλαβαίνετε ότι οι μαθητές κάθε τάξης αντί να κάνουν μάθημα έξι ώρες θα κάνουν τρεις και τις άλλες τρεις θα εμποδίζουν τους άλλους που υποτίθεται ότι κάνουν μάθημα και τανάπαλιν. Φανταστείτε τι γίνεται στα διθέσια ή τα μονοθέσια σχολεία.
Β. Σε ολιγοθέσια σχολεία δεν μπορεί να γίνουν ξένες γλώσσες, τμήματα ένταξης, μαθήματα ειδικότητας, ενισχυτική διδασκαλία, δεν είναι εύκολο να γίνονται άλλες δραστηριότητες, ομιλίες, διαλέξεις, εκδηλώσεις …κλπ
Γ. Τα σχολεία αυτά είναι υποβαθμισμένα και για ένα λόγο ακόμα. Γιατί κατά κανόνα, δεν τα προτιμούν έμπειροι εκπ/κοί και όσοι πάνε, στόχο έχουν να φύγουν, όπως πράγματι συμβαίνει. Σαν αποτέλεσμα όχι μόνον αργούν να στελεχωθούν, αλλά τελικά προσφέρουν ελλιπέστατη μόρφωση στα παιδιά μας.
Συνεπώς η πρότασή μας για τα δημοτικά αυτά είναι, να γίνει προσπάθεια μείωσης των ολιγοθέσιων σχολείων (εκεί όπου είναι δυνατό) και να δημιουργηθούν, άσχετα με τον αριθμό μαθητών που προβλέπει ο Νόμος, εξαθέσια σχολεία, τα οποία να λειτουργήσουν και ως πόλος ανάπτυξης της αντίστοιχης περιοχής. Προφανώς δεν είναι και δεν πρέπει να είναι μόνο οι αριθμοί που έχουν αξία, είναι και η κοινωνική και η εκπαιδευτική διάσταση του προβλήματος.
Εκείνο που θέλουμε από την Εκπαιδευτική κοινότητα, είναι να συνεργαστούμε και να παλέψουμε, ώστε εκεί που γίνονται συνενώσεις μικρών σχολικών μονάδων, να δημιουργούνται εξαθέσια σχολεία ακόμα και με μικρό αριθμό μαθητών. Για παράδειγμα, αν συνενωθούν ας πούμε τρία δημοτικά σχολεία με συνολικό αριθμό μαθητών έστω 35, να δημιουργηθεί στη θέση τους ένα εξαθέσιο δημοτικό σχολείο, ανεξάρτητα αν ο νόμος μιλά για πολύ μεγαλύτερο αριθμό μαθητών στα εξαθέσια. Έτσι ούτε ο αριθμός των θέσεων εκπαιδευτικών μειώνεται, αλλά το μορφωτικό κέρδος είναι τεράστιο.
Σε ότι αφορά τα Γυμνάσια και τα Λύκεια
Ως γονείς έχουμε προβληματιστεί στο εξής: πόσες οργανικές θέσεις μπορεί να έχει ένα σχολείο με 60, ή 80, ή 120 μαθητές; Μήπως στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση
επειδή υπάρχουν πολλές ειδικότητες, οι εκπαιδευτικοί δεν συμπληρώνουν πλήρες ωράριο σε μια μικρή σχολική μονάδα και συνεπώς δεν μπορεί να υπάρχουν πολλές οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών; Μήπως αυτό σημαίνει ότι τις ώρες όλων αυτών των μαθημάτων, συμπληρώνουν αναπληρωτές, ωρομίσθιοι και ενίοτε μόνιμοι – περιφερόμενοι από άλλα σχολεία;
Γιατί λοιπόν εκεί που έχουμε συστεγαζόμενα μικρά σχολεία, ή μικρά σχολεία σε μικρή απόσταση να μην γίνει μια σύγχρονη μονάδα, με το 80% των εκπαιδευτικών να είναι μόνιμοι με οργανικές θέσεις; Πόσο σημαντικό είναι στην εκπαιδευτική διαδικασία να μην αλλάζουν συνεχώς οι εκπαιδευτικοί, αλλά να μένουν σε μια σχολική μονάδα αρκετά χρόνια;
Διευκρινίζουμε και πάλι, δεν εννοούμε να φτιαχτούν σχολεία τέρατα. Λειτουργικές σχολικές μονάδες θέλουμε. Ερωτάμε, είναι τόσο δύσκολο να γίνει ένας σοβαρός προγραμματισμός;
Στο σημείο αυτό θα θέλαμε την άποψη της εκπαιδευτικής κοινότητας.
Θέλουμε με αφορμή τέτοιες συνενώσεις να αγωνιστούμε μαζί ώστε να γίνει μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα. Ειδικότερα αν πρόκειται από τέτοιες συνενώσεις να προκύψει δραστική μείωση θέσεων εκπαιδευτικών. Με απλά λόγια, αντί να λέμε όχι, να βάλλουμε κόκκινη γραμμή.
Διευκρινίζουμε επίσης ότι η Ομοσπονδία Γονέων δεν προέβει σε συγκεκριμένες προτάσεις για το ποιες σχολικές μονάδες πρέπει να συγχωνευτούν, δεν έχουμε το δικαίωμα, δεν έχουμε τη γνώση. Δεν είμαστε αυτοί που θα καθορίσουν τα παιδαγωγικά κριτήρια βάσει των οποίων μπορεί να γίνουν κάποιες συνενώσεις. Απλά το γενικό πλάνο βάλλαμε. Οι σύλλογοι των σχολικών μονάδων ενδεχομένως να έχουν, εμείς ως Ομοσπονδία όχι.
Φίλοι Εκπαιδευτικοί, εσείς που πέρα από οποιεσδήποτε κυβερνητικές εκπαιδευτικές πολιτικές, καθημερινά δίνετε τη μάχη σας μέσα στην τάξη για το καλό των παιδιών μας, σας ευχαριστούμε. Να γνωρίζετε ότι θέλουμε να είμαστε μαζί, να δίνουμε μαζί τις μάχες για ένα καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα, για το καλό των παιδιών μας και της κοινωνίας μας. Θέλουμε αν κάνουμε λάθος σαν γονείς να μας το εξηγείτε και όχι να μας βάζετε απέναντι. Είμαστε στην ίδια μεριά, παλεύουμε για τα ίδια πράγματα. Τρόπος συνεννόησης χρειάζεται. Να μάθουμε να ακούμε ο ένας τον άλλο. Δεν έχουμε κανένα λόγο να στηρίζουμε λανθασμένες ή αν θέλετε εσκεμμένες εκπαιδευτικές πολιτικές.
Απλά δεν μπορούμε να λέμε όχι σε όλα, πρέπει να έχουμε προτάσεις ή αν θέλετε αντιπροτάσεις. Το σίγουρο είναι ότι η παιδεία μας βρίσκεται σήμερα σε πολύ άσχημη κατάσταση, κάτι πρέπει να γίνει, κάτι πρέπει να κάνουμε.
Τέλος να σας θυμίσουμε ότι οι γονείς και φέτος παίξαμε μεγάλο ρόλο στο να σταματήσουν οι καταλήψεις, όπως κάναμε και πριν λίγα χρόνια με άλλη κυβέρνηση. Ο λόγος; Θέλουμε ανοιχτά τα σχολεία. Θέλουμε τα παιδιά μας να μορφώνονται. Θέλουμε τα παιδιά μας να μάθουν σε σωστές δημοκρατικές διαδικασίες και να μην είναι έρμαιο «μικρών» ισχυρών ομάδων.
Τέλος να σας θυμίσουμε ότι είχαμε σημαντική συμβολή σε ότι αφορά στο θέμα της μεταφοράς των μαθητών.
Φίλοι εκπαιδευτικοί, οι γονείς θα είμαστε ευγνώμονες αν μαζί σας μπορούμε να συζητάμε, αν μας μεταφέρετε την γνώση και την εμπειρία σας. Πιστεύουμε ότι ο αγώνας είναι κοινός. Σίγουρα θα είμαστε κοντά σας, σε θέματα που σας αφορούν. Να γνωρίζετε ότι δεν θέλουμε εκπαιδευτικούς κουρασμένους και πένητες για τα παιδιά μας….
Για το ΔΣ της Ομοσπονδίας
Ο πρόεδρος Η γραμματέας
Γιώργος Παπαλεξίου Δήμητρα Πανίτσα
